Hortus Conclusus
Oase in een versteende omgeving
HORTUS CONCLUSUS - ofwel besloten tuin - is de tuin behorend bij de Sint-Joriskerk. In 2018 is Ronald van der Hilst begonnen de tuin om te vormen geïnspireerd door de oude principes van omheinde of ommuurde tuinen die de oerwortel vormen van de tuinkunst. De Hortus Conclusus verwijst naar de Tuin van Eden en dat is vertaald naar een overvloed aan plantensoorten met verschillende bladstructuren en bloemkleuren. Er is symboliek verweven in het ontwerp die bruggen slaat naar onder andere de bijbel, Indiase Moghul-tuinen en andere uitingen van besloten tuinen. Het is een tuin waar ieder seizoen wel hoogtepunten heeft en er is geen dag zonder dat er iets bloeit. Zoals de eerste tuinen zijn ontstaan in oases in woestijnen, zo heeft deze tuin opnieuw een betekenis als oase in de versteende omgeving: een haven voor vogels en insecten en een contactpunt met de diversiteit van de natuur.
In Clusius’ tijd waren alle tuinen besloten tuinen onder andere om de kostbare planten te beschermen en ook om rust te creeëren in de levendigheid van de steden. Maar ook ziet de renaissancemens daarin de overeenkomst met de Tuin van Eden – het Paradijs - wat ook een omsloten tuin is. De tuinen die Clusius beheert zijn ook besloten tuinen. Een van zijn kostbare plantesoorten die hij hier in onze contreien heeft geïntroduceerd is de tulp. Tulpen worden aan het begin van de zeventiende eeuw in Antwerpen (en nog meer in Nederland) zo belangrijk, dat er jaarlijks een zegeningsmis voor de tulpen wordt opgedragen aan het altaar van de heilige Dorothea – de beschermvrouwe van de kwekers, hoveniers en bloemisten – en wel hier in de Sint-Joriskerk! (De Sint-Joriskerk die hier heeft gestaan voor de huidige kerk, welteverstaan.) In deze tuin bloeien ieder voorjaar duizenden tulpen, dus Clusius en Dorothea zijn nooit ver weg.
Kunstcollectief Maleza Colectiva (Marta Meers & Dayana Corzo Joya) tonen er een video-installatie van films en mycelium, gekoppeld aan de actuele thema’s van PFAS en ecofeminisme.